انگیزۀ نگارش تفسیر از زبان استاد

ایشان دربارۀ انگیزۀ خود در نگارش تفسیركوثر، چنین اظهار داشت: «باید بگویم همواره معتقد بودم كه با نزول قرآن سفره‏اى از آسمان در زمین گسترده شده كه بشر را در طول نسل‌ها و قرن‌ها به میهمانى فرا می‌خواند و مائده‌هاى خود را در اختیار همگان مى‏‌گذارد و انسان در هر عصرى مى تواند به اندازۀ گنجایش استعداد و سعۀ وجودى خود، از این خوان پرخیر و بركت تغذیه كند و بهره گیرد و قرآن مانند باران رحمتى است كه هركسى مى‌تواند به مقدار ظرفیتى كه دارد آن را در خود جاى دهد، انزل من السماء ماء فسالت اودیة بقدرها.

البته در طول تاریخ، اندیشمندان بسیارى در كنار این خوان نعمت نشسته‏‌اند و عمر خود را با آن سپرى كرده‏‌اند و كوشیده‌‏اند كه یافته‌‏هاى خود را به دیگران منتقل سازند و نتیجۀ آن، نگارش تفاسیر با ارزشى شده كه از آنها به یادگار مانده است و ما اكنون میراث‌دار مجموعه‌اى گرانسنگ از تفاسیر گوناگونى هستیم كه حاصل تلاش فرزانگانى است كه خود را در خدمت قرآن قرار داده‏‌اند و سالیان بسیارى از عمر خود را به تفسیر و توضیح و كشف و بیان آیات قرآنى گمارده‌اند و ثروتى عظیم و ماندگار براى ما پیش‌كش كرده‏‌اند. ولى حقیقت این است كه با وجود تمام این تفاسیر پرارزش، هنوز هم گنجینۀ پایان‏ ناپذیر علوم و معارف قرآنى انباشته از نكات فراوانى است كه كشف و استخراج آنها تعمقى دوباره و نگرشى تازه را طلب مى ‏كند و میدان براى پژوهندگان و جویندگان بعدى همواره باز است كه همت گمارند و به اندازۀ درك و فهم خود در این دریاى ناپیداكرانه غور كنند و مطالب تازه‏اى به دست آورند. كم ترك الاول للآخر.

به خصوص اینكه هر عصرى زبان خاص و ادبیات خاص و نیازهاى خاصى دارد و لازم است كه در هر عصرى تفسیرهاى جدید و جدیدترى براى قرآن نوشته شود كه ضمن وفادارى به مفاهیم قرآنى و پرهیز از تفسیر به رأى، معارف بلند آن، مطابق با نیازهاى عصر و با زبان روز ارائه شود.

نگارش تفسیر كوثر براى رسیدن به چنین هدفى بوده‏ است، ولى آیا این توفیق را به دست آورده است؟ پاسخ آن بر عهدۀ صاحب نظران است.»