نظر حجة‌الاسلام والمسلمین دکتر علی اکبر مهدی پور در مورد استاد جعفری

حجة‌الاسلام والمسلمین دکتر علی اکبر مهدی پور

محقق و نویسنده حوزه علوم دینی

 

رفیقی شفیق و دوستی صدیق

نظر حجة‌الاسلام والمسلمین دکتر علی اکبر مهدی پور در مورد استاد جعفریدقیقا 57 سال پیش، روز سه شنبه 7/6/40 ربیع المولود 1381 ق برای ادامه تحصیل وارد حوزه علمیه قم شدم. استاد جعفری، که در آن ایّام جوان و «جوانبخت» بود، چند ماهی پیش‌ ا‌ز من از شهر‌ مراغه وارد حوزه علمیه‌ قم شده بود.

یکی از اساتید از فضل و کمال و هوش و استعداد ایشان برای من تعریف کرده بود. از این رهگذر در صدد بودم که ایشان را پیدا کنم و طرح دوستی بریزم، اتفاقا در همان روزهای ورودم به قم، با ایشان آشنا شدم و ایشان را به عنوان دوست صمیمی خود برگزیدم.

رئیس مذهب امام جعفر صادق(ع) می‌فرمایند:

صُحبَة عِشرینَ سَنة قَرابَة[1] : مصاحبت، 20 سال قرابت و خویشاوندی می‌باشد.

حضرت امام رضا (علیه آلاف و التحیّة و الثناء) نیز در همین رابطه می‌فرمایند:

مَوَدّةُ عِشرینَ سَنَة قِرابَة[2] : مودت و دوستی 20 سال قرابت و خویشاوندی به شمار می‌آید.

اینک دوستی من و ایشان به مرز سه عشرین رسیده و به فرموده دو امام همام، دوستی ما در شمار خویشاوندی می‌باشد.

در تعدادی از دروس حوزوی با ایشان همدرس بودیم و گاهی هم‌مباحثه. عواملی از قبیل گرایش‌های فکری و اعتقادی موجب شد که در چندین مجمع علمی همکاری داشته باشیم.

با دوستان دیگری که متأسفانه همه شان به دیار باقی شتافته‌اند، انجمنی تأسیس کردیم به نام: (مجمع شناسایی شخصیت‌های اسلامی) که اعضای انجمن عبارت بودند از آقایان: 1. سید عباس میرزاده اهری 2. عبدالله غفاری مراغه‌ای 3. احمد فرزانه مرندی 4. محمد حسن محمدی زنجیره‌ای 5. یعقوب جعفری مراغه‌ای 6. حقیر فقیر: علی اکبر مهدی پور تبریزی.

روزهای جمعه این انجمن در منزل یکی از اعضای انجمن برگزار می‌شد، مقالات تهیه شده در آن جا قرائت، تصحیح و تکمیل می‌شد.

در آستانه عید غدیر نشریه‌ای به نام (تجلیگاه ولایت) تهیه کردیم، آدرس دوستان و آشنایان و مراکز علمی را تهیه نموده، در حدود 1000 نسخه از آن را به آدرس‌های موجود با پست ارسال نمودیم. همه این نسخه‌ها توسط ساواک ضبط شد و برخی از عزیزان به ساواک جلب شدند. آنگاه با همین افراد نامبرده مجله‌ای به نام (غذای فکری برای نسل جوان) به راه انداختیم. این مجله در مدت کوتاهی در سراسر کشور علاقمندانی پیدا کرد. دارالتبلیغ اسلامی از ما خواست که این مجله را به آن موسسه واگذار کنیم، تا در سطح گسترده آن را چاپ و پخش کنند.

از سوی دارالتبلیغ پیشنهاد شد که استاد بزرگوار حضرت حجةالاسلام جناب آقای حاج سیدهادی خسروشاهی، به عنوان سردبیر آن را اداره کنند. این مجله به عنوان (نسل نو) چاپ و منتشر شد و سال‌ها ادامه یافت.

گذشته از همکاری در مجلات یاد شده، پنج سال تمام نیز در دارالتبلیغ اسلامی از محضر اساتید بزرگی چون حضرات آیات: مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، شبیری زنجانی، شهید مطهری، صدر بلاغی، شیخ محمد جواد مغنیّه و دیگر اساتید بهره‌مند بودیم.

در سال 1360 ش از سوی آموزش و پرورش استان فارس کلاس‌هایی برای دبیران رشته‌های مختلف استان در نظر گرفتند، که در ماه مبارک رمضان یک دوره معارف اسلامی به صورت فشرده تدریس شود، تا هر پرسشی از آن‌ها در طول سال پرسیده شود، پاسخ صحیح و دقیق داشته باشند. در حدود 80 نفر از فضلای حوزه به آن سوی معرفی شدند. از طرف دانشگاه شیراز از این افراد ارزیابی به عمل آمد و چهار نفر برای تدریس در دانشگاه دعوت شدند، که عبارت بودند از:

1. استاد دکتر سید محمد ثقفی 2.استاد یعقوب جعفری 3. استاد حسن اسلامی 4.حقیر

استاد جعفری و اینجانب به علت تراکم فعالیت‌های تحقیقاتی و فرهنگی، از حضور عذرخواهی کردیم و آقایان دکتر ثقفی و اسلامی پذیرا شدند و سال‌ها در دانشگاه شیراز تدریس کردند.

در ایام تعطیلات تابستانی گاهی به عشق دیدار استاد جعفری به مراغه می‌رفتیم، از محضر بزرگانی چون آیةالله حاج سیدسعادت موسوی بهره می‌بردیم و درخدمت استاد به دیدن آثار برجای ماده از رصد خانه مراغه و دیگر مساجد و مراکز علمی می‌رفتیم.

استاد جعفری به فرمان وحی الهی که می‌فرماید:

فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ. سورهتوبه، آیۀ 122

عمل نموده، در ماه‌های رمضان، محرّم و صفر غالباً به زادگاه خود سفر کرده، تشنگان معارف اهل بیت(ع) را با بیان زیبا و اسلوب شیوا به قوم خود آموزش می‌دادند.

اهالی فرهنگ‌دوست و قدرشناس مراغه از مجالس ایشان استقبال می‌کنند و فیض می‌برند. در سال‌های اخیر که مشغول تکمیل تفسیر بسیار ارزشمند «کوثر» هستند، ایّام تابستان و نوروز نیز به مراغه رفته، به دور از هیاهوی حوزه، به تنظیم و تکمیل این شاهکار ارزشمند خود می‌پردازند.

امیدواریم که این تفسیر پر ارج همانند نام زیبایی که بر آن نهاده شده، در طول قرن‌ها مورد استفادۀ جامعه قرار بگیرد و به امضای قبولی صاحب کوثر برسد، انشاء الله.

آثاری که تا کنون از قلم زیبای استاد منتشر شده، بسیار پربار بوده، در هر موردی که کاری انجام داده‌اند، خلائی را پُر کرده‌اند و از دوباره کاری پرهیز نموده‌اند.

کسانی که با قلم ایشان آشنا هستند، می‌دانند که چه مباحث ارزشمندی در مجلّه‌های مکتب اسلام، نسل نو، میقات، ترجمان وحی، کلام اسلامی و غیر آن‌ها مطرح کرده‌اند. که برخی از آن‌ها دست مایۀ تفسیر کوثر شده، و این تفسیر را از بسیاری از کتب تفسیر متفاوت و پربار ساخته است.

استاد جعفری در فنون شعر نیز ورود دارند و در مواقعی از طبع رسای خود بهره برده و اشعار جالب و پر محتوایی را سروده‌اند، که یک نمونۀ آن قصیدۀ پر ارج: «عقد الفرید مکرمت» می‌باشد، که به تقاضای حقیر برای حضرت معصومه(س) سروده‌اند.[3]

از دیگر عنایات حضرت احدیّت به ایشان فرزندان صالح و شایسته است که یک نمونۀ آن فرزند ارشد ایشان آقا رضا می‌باشد، که این جشنواره را به این زیبایی آراسته و حق این پدر فرهیخته را ادا کرده است.

نمونۀ دیگر آن دختر هوشمند ایشان است، که در دوران کودکی خاطرۀ شیرینی برای اینجانب رقم‌زده است. روزی فقید بی بدیل کرسی خطابه، مرحوم آیة الله فلسفی به قم مشرّف شده بود، با این حقیر کاری داشتند، میزبان ایشان شمارۀ تماس اینجانب را نداشت، به منزل استاد جعفری زنگ زده، شمارۀ حقیر را جویا شده بود.

ایشان که در دوران صباوت بودند، گفته بود: پدرم منزل نیست، شماره ایشان در دفتر تلفن پدرم موجود است، ولی به دلایل امنیّتی از دادن شمارۀ ایشان معذور هستم. مرحوم فلسفی فرموده بود: «من فلسفی هستم، نترس، شمارۀ ایشان را به من بازگو کن. دخترک گفته بود: هر کسی پشت تلفن می‌تواند بگوید من فلسفی هستم».

آنگاه به منزل یکی دیگر از دوستان زنگ زده، شمارۀ ما را از فرزند ایشان گرفته بود. وقتی حاج آقای فلسفی به من زنگ زدند، از هوش و ذکاوت این کودک خیلی ابراز خوشوقتی کردند و به من فرمودند: از قول من به استاد جعفری سلام برسان و از تربیت چنین کودکی از ایشان تشکر نما.

اگر بخواهم از همه عنایات الهی در مورد استاد جعفری سخن بگویم، سخن به درازا می‌کشد. به همین مقدار بسنده کرده، توفیقات روز افزون ایشان را از خداوند منّان مسئلت می‌نمایم.

علی اکبر مهدی پور

[1] علامه مجلسی، بحار الانوار، ج 74 ، ص 157، حرانی، تحف العقول، ص 263.

[2] علامه مجلسی ، همان، ص 175 ، شیخ صدوق ، عیون الاخبار ، ج 2 ، ص 131.

[3] نگارنده، کریمۀ اهل بیت،ص 378.