همراه با شاگردان: حجة‌الاسلام و المسلمین سید ضیاءالدین علیانسب

حجة‌الاسلام و المسلمین سید ضیاء الدین علیانسب

دارای مدرک دکترای علوم قرآنی

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز

و مدیرگروه علوم قرآنی حوزه علمیه الزهراء

 

 

بسم الله الذی خلق النور من النور

همراه با شاگردان: حجة‌الاسلام و المسلمین سید ضیاءالدین علیانسبخدای متعال سرچشمه­ی تمام زیبایی­هاست و زیبایی را دوست می­دارد؛ «إِنَ‏ اللَّهَ‏ جَمِيلٌ‏ يُحِبُّ الْجَمَالَ»[1] و اوصاف الهی جز صفات خاصی مانند رحمان، برای انسان­ها قابل کسب است تا آدمیان به صفات و اخلاق الهی مزین شوند و مقرب گردند؛ «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ‏‌اللَّهِ.»[2]

عالمان ربانی که به نعمت علم آراسته­ اند،  پرچم هدایت بندگان خدا را بر دوش دارند و بدین جهت مورد عنایت خاص خدایند؛ چراکه خدای مهربان، چنان بر هدایت بشر اهتمام دارد که بر نعمت هدایت منت نهاده « لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلىَ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ » و به بندگانش یاد داده که  هر روز ده مرتبه « اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيم‏» بر زبان و دل جاری سازند و صراط انبیا، صدیقین، شهدا و صالحان را بخواهند که همگی فداییان طریق هدایت اند.

از این روی قلم عالمان دین بر خون شهیدان ترجیح دارد: «فَيَرْجَحُ مِدَادُ الْعُلَمَاءِ عَلَى دِمَاءِ الشُّهَدَاء»[3] و راویان احادیث اهل بیت، افضل از هزار عابدند«الرَّاوِيَةُ لِحَدِيثِنَا … أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ عَابِدٍ»[4] و محالس علما، باغ­های بهشت در دنیایند«بادروا إلى رياض الجنّة…یعنی مجالس العلماء من أهل الدِّين.[5] و نگاه دوستانه به چهره­ی عالمان، عبادت بوده؛ «النَّظَرَ إِلَى وَجْهِ الْعَالِمِ عِبَادَةٌ»[6] و کوتاهی در حق اهل علم، جهل و بی خردی است؛ »أَنَّ أَمْقَتَ عَبِيدِي إِلَيَّ الْجَاهِلُ الْمُسْتَخِفُّ بِحَقِّ أَهْلِ الْعِلْمِ.»[7]

یکی از عالمان برجسته­ی معاصر، حضرت آیت­ الله استاد یعقوب جعفری است که قلم آسمانی ایشان همچون طبیب دواری است که همگام با نیاز زمان، دیدگان و دل­های مشتاقان را نورانی ساخته و انوار الهی و نبوی و علوی را با بیانی شیوا در اندیشه و دل مشتاقان حقیقت جاری نموده است. تألیفات ماندگار ایشان، با قلمی استوار و انصافی دین مدار، تدوین گردیده است؛ از جمله تفسیر کوثر ایشان، اثری ماندگاری است که به یقین در قرن­های متمادی، مرجع پژوهشگران خواهد بود.

کتاب تاریخ اسلام از منظر قرآن اثر کم نظیر استاد فرزانه آیت الله یعقوب جعفری، کتاب جاودانی است که مرجع پژوهشگران تاریخ اسلام خواهد بود.

کتاب بینش تاریخی قرآن، خط بطلانی بر دیدگاه­های غیرقرآنی فلاسفه­ی تاریخ کشیده و سنت­های الهی در تاریخ را به صورت عالمانه تبیین و تحلیل کرده و عامل صعود و سقوط امت­ها و تمدن­ها را بر اساس مبانی استوار قرآنی، روشن کرده است. کتاب خوارج در تاریخ، منبع پر تحلیل و عبرت­آموز برای حقیقت جویان است.

بی­تردید، تألیف آثار ماندگار، با نوآوری و دلایل متقن اجتهادی در علوم الهی، تنها از طریق تحصیل و صرف وقت حاصل نمی‌گردد، بلکه بخشی از این­ها عنایت الهی است که با طی مراحل بندگی در دل انسان قرار می­گیرد.

آن گنج سعادت که خدا داد به حافظ

از یمن دعای شب و ورد سحری بود

از این روی، اخلاق شایسته­ی استاد بزرگوار، اخلاقی الهی و حاکی از تربیت خانوادگی اصیل به انوار فطرت و دلبستگی به خاندان کرامت است و به حق می­توان گفت: حضرت آیت الله یعقوب جعفری، مصداق حدیث «کونوا لنا زینا» هستند و انصاف علوی دارند و کرامت حسنی.

جهت ادای دین و عرض ادب به محضر استاد صاحب قلم، شعری تقدیم استاد می­کنم که در وصف قلم در دهه­ی هفتاد پس از سخنان مقام معظم رهبری در مورد قلم­ سروده­ام.

قلم خدا سوزیدی، وحیی ده، ایچوب اونا آند

که یعنی دوز قلمین، بارگه ده، حرمتی وار

قِ یعنی ساخلا دایان، یازما هر سوزی کاغیذا

اماندی، بیر گونی، اعضالرین شهادتی وار

یاز اللهین سوزینی، نور حق ایشیق سالاجاق

دوز اولسا گر، قلمِ عالِمین شفاعتی وار

لِ اَمریدور که، ولی دن، خطاب اولوب بشره

که یعنی حضرت مولا، بیزه ولایتی وار

میم آخره سالونوب، موت عالمی یتورور

جفالی کورپی دی بو، قاف و لامین حیرتی وار

سید ضیاء الدین علیانسب

 

[1]. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي (ط – الإسلامية) – تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق.

[2]. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار (ط – بيروت) – بيروت، چاپ: دوم، 1403 ق.

[3]. ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه – قم، چاپ: دوم، 1413 ق. من لا يحضره الفقيه ؛ ج‏4 ؛ ص399

[4]. بصائر الدرجات في فضائل آل محمد صلى الله عليهم / ج‏1 / 7 / 4 باب فضل العالم على العابد/ ص : 6

[5]. الهدايا لشيعة أئمة الهدى (شرح أصول الكافي للمجذوب التبريزي) / ج‏1 / 383 / ص : 382

[6]. من لا يحضره الفقيه / ج‏2 / 205 / باب فضائل الحج / ص : 201

[7]. الكافي (ط – الإسلامية) / ج‏1 / 35 / باب ثواب العالم و المتعلم / ص : 34