مراسم صبح عاشورای هیئت حاجی غفار

مراسم صبح عاشورای هیئت حاجی غفار

از وقتی که بنده یادم‌ می‌آید یعنی از دهه 30 به بعد هیئت حاجی غفار در میان مردم مراغه از قداست ویژه‌ای برخوردار بوده است و با اینکه حرف و حدیث‌هایی راجع به گرایش‌های مذهبی برخی از گردانندگان هیئت شایع شده بود، اما مردم بی توجه به آنها، همچنان به تقدس هیئت و حسینیه آن سخت پایبند بودند و حتی اعضای هیئت‌های دیگر که با یکدیگر رقابتی بی امان و نفس‌گیر داشتند، این هیئت را فراتر از هیئت‌های خود‌ می‌دانستند و از شکوه و عظمت و پیشگامی و پیشروی آن خرسند بودند.

در واقع مردم مراغه هیئت حاجی غفار را از آن خود‌ می‌دانستند که نمود آن صبح روز عاشورا بود که نوع مردم از هیئت‌های مختلف و حتی کسانی که اصلا اهل هیئت نبودند، با اشتیاق فراوان و مثال زدنی در مراسم با شکوه «الله الله حسین وینا» حضوری فعال داشتند و صبح زود خیل جمعیت پس از اقامه نماز صبح و خواندن زیارت عاشورا با بستن  دو تا حوله سفید دسته درمی آوردند

حتی آن گروه از مراغه‌ای‌ها که به هر دلیل به تهران و یا شهر‌های دیگر کوچ کرده بودند، تلاش‌ می‌کردند که روز عاشورا خودشان را به مراغه برسانند و هدفشان بیشتر شرکت در همین مراسم و ادای نذرهایشان بود.

چه بگویم که خود بنده که بیش از چهل سال است که از مراغه هجرت کرده ام، چه خاطراتی از آن مراسم دارم و نیز خاطره حضور در حسینیه حاجی غفار در عصر روز عاشورا و شرکت در مراسم شام غریبان حسینی که هر سال همراه با هیئت جوانان صورت‌ می‌گرفت و گاهی بنده هم برنامه اجرا‌ می‌کردم، فراموش ناشدنی است.

سابقا در مراسم «الله الله حسین وینا» همه شرکت کنندگان دو تا حوله سفید همراه خود داشتند و به صورت نمادین احرام‌ می‌بستند و هروله کنان راه‌ می‌رفتند و «الله الله حسین وینا»‌ می‌گفتند و هنگامی که در محل‌های خاصی مانند میدان خواجه نصیر گردهم می‌آمدند، سینه‌ می‌زدند و وردشان «لبیک لبیک یاحسین» بود. آن لباس و آن هروله و این ورد، احرام حج را تداعی‌ می‌کرد. بنا بر این پوشیدن دو حوله سفید موضوعیت داشت.

اما متاسفانه در سفری که چند سال پیش به مراغه داشتم، ناباورانه دیدم که اکثر شرکت کنندگان در آن مراسم با لباس معمولی آمده بودند و کمتر کسی حوله پوشیده بود.

شایسته است که گردانندگان هیئت، پوشیدن دو حوله سفید را رواج دهند و آداب و رسوم عزاداری مراغه را زنده کنند. یاد باد آن روزگاران یاد باد!