دروغگویی عجیب ابن تیمیه

دروغگویی عجیب ابن تیمیه

ابن تیمیه از سران فکری سلفی گری است که در قرن هشتم در دمشق زندگی‌ می‌کرد و بعدها بر اساس اندیشه‌های او وهابیت شکل گرفت. او به شدت با شیعه و مکتب اهل‌بیت(ع) مخالف بود. یکی از عقاید او این بود که لعنت کردن بر یزید جایز نیست و علمای سلف بر یزید لعنت نمی‌کردند، برای این حرف خود با کمال دروغگویی و نامردی، داستانی از احمد بن حنبل که یکی از ائمه چهارگانه اهل سنت است نقل‌ می‌کند و‌ می‌گوید: پسر احمد بن حنبل نقل‌ می‌کند که روزی از پدرم پرسیدم آیا تو بر یزید لعنت‌ می‌کنی؟ پدرم گفت پسرم کی دیده‌ای که من بر کسی لعنت کنم؟ ابن تیمیه داستان را تا اینجا نقل‌ می‌کند و در آخر می‌نویسد: انتهی یعنی تمام شد.

اما بشنوید که اصل این داستان چگونه بوده؟ در کتاب‌هایی که پیش از ابن تیمیه نوشته شده، جریان از این قرار است که وقتی پسر احمد بن حنبل از او می‌پرسد که بر یزید لعنت می‌کنی یا نه؟ او‌ می‌گوید: کی دیده‌ای که من بر کسی لعنت کنم؟ اما بر یزید لعنت می‌کنم، چون خدا به او لعنت کرده، پسرش می‌پرسد در کجای قرآن؟ او می‌گوید: خداوند می‌فرماید: فهل عسیتم ان تولیتم ان تفسد وافی الارض و تقطعوا ارحامکم اولئک الذین لعنهم الله. یزید مصداق بارز این آیه است. راستی تعصب انسان را به کجا‌ می‌کشاند؟ و چه بیچاره‌اند کسانی که ابن تیمیه را شیخ‌الاسلام خود‌ می‌دانند و فتواهای او را وحی منزل‌ می‌انگارند.