رسم المصحف

رسم المصحف

چندی پیش در تهران در جلسه‌ای از صاحب‌نظران در رسم المصحف شرکت داشتم. جدا از بحث‌هایی که در موضوع رسم المصحف داشتیم، جزوه‌ای دردست آقایان بود که می‌خواستند منتشر کنند که شامل غلط‌های املایی رسم عثمانی بود که مصحف معروف عثمان طه بر اساس آن کتابت شده است. پیش از آن هم شنیده بودم که چند تن از علمای حوزه غلط‌های املایی این رسم را تذکر داده بودند و حتی یکی از آنها  تعداد غلط‌ها را به سه هزار رسانده بود.

در آن جلسه از من هم نظر خواستند، گفتم: نکنید این کار را. این مواردی که به عنوان غلط‌های املایی مطرح می‌کنید در مقایسه با رسم الخط امروز ماست ولی صحابه آنها را مطابق رسم الخط زمان خودشان نوشته‌اند حتی کلماتی که در مصحف دو جور نوشته شده مطابق رسم آن زمان بوده و شواهدی را در این باره ارائه کردم و گفتم: ابوحفص سغدی را نخستین شاعر پارسی گو با بیت زیر دانسته‌ا‌‌ند:

آهوی کوهی در دشت چگونه بوذا (بودا)

او ندارد یار، بی یار چگونه روذا (رودا)

آیا می‌توان گفت که او بوذا و روذا را غلط نوشته یا او مطابق رسم و لهجه زمان خودش گفته؟

یا اگر در آینده فرهنگستان بگوید: خواهر وخواهش و مانند آنها را مطابق تلفظ بدون واو بنویسید و یا موسی و عیسی را مطابق تلفظ موسا و عیسا بنویسید، آیا آیندگان که با آن انس گرفتند، وقتی نوشته‌ای از ما دیدند که خواهر یا موسی نوشته ایم حق دارند ما را متهم به غلط نویسی کنند؟ غلط‌هایی که برای رسم عثمانی گرفته‌اند نیز همان حکم را دارد. به نظرم رسید که آقایان قانع شدند.

البته ما رسم عثمانی را توقیفی نمی‌دانیم  و کتابت قرآن را با رسم املائی جایز و حتی لازم می‌دانیم تا خواندن قرآن آسان شود.