شعر “شب، ستاره، سکوت” از استاد یعقوب جعفری

شب، ستاره، سكوت

مهتاب را بنگر

كه در غيبت خورشيد

رونق بازار يافته

و ستارگان را به ميهمانى خوانده

و با ظلمت و سكوت شب انجمن كرده است

نگاه كن چگونه به خود مى ‏بالد

و سرود بى نيازى سر مى‏ دهد

فردا كه سپيده دميد

فرار بى شكيب مهمان‏ ها تماشايى است

و تنهايى و بى فروغى مهتاب نيز هم

3/2/1371 اتوبوس تبريز تهران